ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ‘ਸਾਧ ਸੰਗਤ’ ਦੀ ‘ਪਿਉਂਦ’ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਮਨ ਦਾ ‘ਰੁਖ’ ਉਲਟ ਕੇ ‘ਆਤਮ-ਪ੍ਰਾਇਣ’ (Divine consciousness) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਮਨ, ਤਨ, ਚਿਤ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਸ਼ਕਰਨ ਸਹਿਜੇ-ਸਹਿਜੇ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ ਸਾਨੂੰ ‘ਮਨਮੁਖ’ ਤੋਂ ‘ਗੁਰਮੁਖ’ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਪਰ, ਇਹ ‘ਉਲਟੀ ਖੇਲ ਪ੍ਰਿਮ’ ਕੀ, ‘ਛੂਹ-ਮੰਤਰ’ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।

ਇਸ ਭਿਆਨਕ -

ਰੂਪੀ ‘ਦੀਰਘ ਰੋਗ’ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ-

ਉਦੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜਗਿਆਸੂ ਨੂੰ ‘ਪ੍ਰੇਮ ਛੋਹ’ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉਸਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ‘ਹਉਮੈ’ ਕਾਰਨ ਵਿਘਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਸੀਏ ਲਈ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਅਥਵਾ ਵਿਘਨ ‘ਮੌਤ’ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।