‘ਚੁੱਪ-ਬੋਲੀ’ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ -

ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ -

ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਨਿਰੰਤਰ ਪਰਵਿਰਤ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸੂਖਮ ‘ਗੀ੍ਰਹਣ-ਸ਼ਕਤੀ’ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਲਾਹੀ ‘ਅਨਹਦ-ਧੁਨੀ’ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਮਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਸ਼ਨੀ (light) ਅਤੇ ਅਵਾਜ਼ (sound) ਦੀਆਂ ‘ਤਰੰਗਾਂ’ - ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਪੁਜ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਇਲਾਹੀ ਨਾਦ’ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਰਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ‘ਅਨਹਦ-ਧੁਨੀ’ ਨੂੰ ‘ਸੁਣਨ’ ਅਤੇ ‘ਅਨੁਭਵ’ ਕਰਨ ਲਈ ਜਗਿਆਸੂ ਨੂੰ ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ ਮਾਇਕੀ ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਰੂਪੀ ਤਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ‘ਇਲਾਹੀ ਨਾਦ’ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ (vibrations) ਨਾਲ ‘ਇਕ ਸੁਰ’ (in-tune) ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।

‘ਇਲਾਹੀ ਨਾਦ’ ਵਿਚ, ਮਨ ਦੀ ਲੀਨਤਾ, ਤਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੇ ‘ਨੌਂ-ਗੋਲਕਾਂ’ ਤੋਂ ‘ਸੁਰਤ’ ਉੱਚੀ ਉੱਠ ਕੇ ‘ਦਸਵੇਂ-ਦਰ’ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ।