ਆਦਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜਦ ਕੋਈ ‘ਖਿਆਲ’ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਉਤੇ ਸਾਡੇ ਅੰਤਿਸ਼ਕਰਨ ਅਥਵਾ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ‘ਰੰਗਤ’ ਚੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਮਾਇਕੀ ਖਿਆਲਾਂ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਇਹ ‘ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ’ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ‘ਸੀਮਿਤ’ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰੈ-ਗੁਣੀ ਮਾਇਕੀ ਮੰਡਲ ਉਤੇ ਹੀ ‘ਹਾਵੀ’ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ‘ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਕਤੀ’ ਦੀ ‘ਆਤਮਿਕ ਮੰਡਲ’ ਤਾਈਂ ‘ਪਹੁੰਚ’ ਯਾ ‘ਦਖਲ’ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਆਤਮਿਕ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਇਲਾਹੀ ‘ਹੁਕਮ’ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਦ ‘ਜੀਵ’ ਇਲਾਹੀ ‘ਹੁਕਮ’ ਦੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚ ਇਕ ਸੁਰ (in-tune) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ -

ਵਿਚ ‘ਆਤਮਿਕ ਭਾਵਾਂ’ ਦੀ ਰੰਗਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।